خورشید پشت ابر

افسوس دست آدمیان رو نمیشود                 

حتی نماز و قبله به یک سو نمیشود

صد چهره اند مردم این شهر، مانده ام           

درمانشان به نسخه و دارو نمیشود

شب را نماد ظلم و ستم کرده اند و حیف 

هرگز گلی به پاکی شب بو نمیشود               

اینقدر ساده است اگر راه معرفت!    

 زهرا به مرگ خویش دعا گو نمیشود

قرآن به روی نیزه  ،علی متهم شده    

گرد سری به نیزه هیاهو نمیشود

خشکیده است باغ سپیدار ها ؛ کجاست؟  

خورشید پشت ابر، کسی او نمیشود

     

"سپیدار"

نوید مسابقه ی مشاعره ی دانشجویی...

یاران ادیب...

                                                                   دوستداران ادب...

اهالی گلستان به بهار نشسته ی شعر...

شما،

                 دوستداران شعر را،


به مسابقه ی مشاعره دانشجویی فرا می خوانیم...


علاقمندان به شرکت در مسابقه اطلاعات(نام و نام خانوادگی،شماره دانشجویی و رشته-ورودی) خود را،

به شماره ی انجمن: 09359172757  پیامک کنند...


تذکر:مهلت ثبت نام تا 5شنبه 7 اردیبهشت ماه سال جاری می باشد.[تمدید شد]

همچنین برای ثبت نام تکمیلی،روز 2شنبه  11 اردیبهشت ماه،بین ساعات 11 الی 13.30 به دفتر انجمن مراجعه کنید،بدیهیست افرادی که ثبت نام تکمیلی نکرده باشند حق شرکت در مسابقه رو نخواهند داشت!

هم چنین سایر دوستانی که به شماره ی سابق این انجمن پیامک زدند،لطفا مجددا اطلاعات خودشون رو به شماره جدید که در بالا قید شده بفرستند![نقص فنی داشتیم]


گل نرگس

به هجر از خون و خونخواری هراسانم گل نرگس                 به سر در تاب بیماری پریشانم گل نرگس

ندیده عمر من در غیبتت خوشحالی و خنده                      نبوده حاصلم جز اشک چشمانم گل نرگس

رها در دامن صحرا و در دشت و بیابانم                            به دنبالت ملول از دیو و انسانم گل نرگس

به صید نفس غارتگر گریزان از گناه آیم                             چو آهوی شکار از دل گریزانم گل نرگس

در این آشوب پر فتنه شدم شیدا و دیوانه                         در این دنیای پر حیله چه حیرانم گل نرگس

امیدی دارم از یارم که باغ سبز من باشد                          نهالم سرور گلها گلستانم گل نرگس

ز بس چون اشک می غلتد به خاموشی رسد آخر              دو چشم خیره و بیتاب و بی جانم گل نرگس

که را دیدی که مجنون شد جنونش عقل را بلعید                که را دیدی که شد عاشق بدین سانم گل نرگس

تمام عمر در حسرت که بینم یک نظر رویت                        به ماه و سال و فروردین و آبانم گل نرگس

                                          چه بوده حاصل شعر "سپهر" از دیده خونبار

                                          به دنبال چه می گردم نمیدانم گل نرگس؟؟؟

جام جم،یا جام فریدون؟!!...

قصه ی ابرها را تو بخوان...


تو بمان با من،


تنها تو بمان...

در دل ساغر هستی تو بجوش...

من همین  یک نفس از جرعه ی جانم باقیست...

آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش...


امشب آن نرگس دهد دل سوی محراب شما             امشب آن مه گم کند سیما ز سرخاب شما

امشب آن نامهربان گردد ز دلدارت عزیز                    مرحبا بر سایه سار لطف احباب شما

مه ندیده سایه یک لحظه آسودن  ز دوست              شب سحر می خواهد از این چشم بی خواب شما

گفته بودی با ادب شرط حیا پیش آورم                    دل کجا داند رسوم و راه و آداب شما

امشب از کشف حقایق در ره جانها خوش است       هر که اندازد دمی سجاده بر آب شما

مریم شب بو خجل گردد ز عطر رویتان                     یاسمن شرم آرد از برق سپیداب شما

خوانده دل با چشم پنهانی ز روی دوستی              فکر هر کس را که شد آگه ز ردیاب شما

آنکه با آیین هم صحبت شما را تازه یافت                محترم باشد به جان از شیخ و از شاب شما

ای روان عاشقی کی روح آرامش شوی                 چون که جان آشفته شد شیدا و بیتاب شما

                                      مرد در حسرت "سپهر" و "لن ترانی"ها شنید

                                      زانکه بیند یک نظر سیمای مهتاب شما  

احساس کردم حق با شماست هر دفعه بعضی از ابیات یا مصراعها یا ترکیبات و یا حتی کلمات احتیاج به توضیح دارند لذا توضیحی هرچند مختصر در "ادامه مطالب" قرار دادم به امید آنکه شعرم زیبا واقع شود

ادامه نوشته

شیشه ی پنجره!

به خودت مــگیر شیشه ی پنجـره

تمیزت می کنند

که کــوه را بی لک ببینند

و آسمان را بی چرک،

به خودت مــگیر شیـشه...

تمیزت می کنند

             که دیـده نــشـوی ... !


علیرضا روشن

لبخند...

با سیب سرخ لبخندت؛ آدم...

وسوسه ام نکن...

نمی خواهم حوا شوم...

نمی خواهم بهشت تنهایی را...

به این دنیای خالی...

بفروشم...؛

تنها با یک لبخند تو...!

لبخندت از سیب سرخ حوا...

حتی زیباتر است...

اما...؛

هرچه باشد میوه ی ممنوعه است...



چشمه الطاف کریم

عقل دیوانه شد از عالم دنیای دگر                    باز مجنون شد از آن نعره و سودای دگر

همه عالم به تو مدیون و تو محبوب ولی             غیرتم کشت که در بند منی پای دگر

کاش می شد که شود سلسله عشاق از نو        خلقت عشق تو از آدم و حوای دگر

جگرم سوخت پر و بال بشد در آتش                    در تب عشق تو یا در تب گرمای دگر

خدمت ظاهر ما گشته ارادت به شما                   باطن و قلب پی خدمت آقای دگر

دیدگان رفت ز یعقوب ولی یوسف دید                   مرد مجنون و ندیدش چو تو لیلای دگر

سر و دستار نه قابل که شود خدمت دوست          جان حقیر است بگو امر به اعطای دگر

جان شفا یافت از آن چشمه الطاف کریم              مرحمت دید دل از چشمه حسنای دگر

عشق شد وصله ما در ره دل ورنه نداشت            قلب ضربان و نفس قدرت یک نای دگر

                                     یاد باد آنکه "سپهر"از پی او دیوان ساخت

                                     چون کجا داشت غزل بلبل شیدای دگر

حافظا ...

سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند / پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
به فتراک جفا دل‌ها چو بربندند بربندند / ز زلف عنبرین جان‌ها چو بگشایند بفشانند
به عمری یک نفس با ما چو بنشینند برخیزند / نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند
سرشک گوشه گیران را چو دریابند در یابند / رخ مهر از سحرخیزان نگردانند اگر دانند
ز چشمم لعل رمانی چو می‌خندند می‌بارند / ز رویم راز پنهانی چو می‌بینند می‌خوانند
دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد / ز فکر آنان که در تدبیر درمانند در مانند
چو منصور از مراد آنان که بردارند بر دارند / بدین درگاه حافظ را چو می‌خوانند می‌رانند
در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند / که با این درد اگر دربند درمانند درمانند
+ پی نوشت :
امیدوارم تونسته باشید درست بخونیدش!!!